Pasjanse

Pasjanse

Karty można przekładać pojedynczo, ale też w całych grupach (pod warunkiem tego, że są ułożone w odpowiedniej kolejności). Przekładanie kart ma na celu ułożenie następującej kombinacji: A J-D-K na wszystkich polach bazowych. Kiedy przeniesie się odkrytą kartę z wybranej kolumny, to odkrywa się wierzchnią kartę zakrytą. Ma to miejsce aż do momentu, w którym to cała kolumna będzie pusta. Ze stosu rezerwowego korzysta się wtedy, gdy nie ma możliwości przeniesienia kart (bez łamania zasad) pomiędzy kolumnami.https://topcasinosonline.pl/

Zaczynając przygodę z pasjansem, trzeba być świadomym, że nie jest to łatwa gra. Tu nad każdym ruchem trzeba się bardzo poważnie zastanowić, a jedna runda gry może trwać bardzo długo. Zdarza się nawet, że trzeba sobie zrobić krótką przerwę od rozgrywki, by wrócić do niej później z nowymi pomysłami na kolejne ruchy. Na ogół pasjanse układanie ma miejsce w oparciu o standardową talię kart.

W klasycznej wersji gry używa się więc 52 kart (bez jokerów). Zdarzają się jednak wyjątki od tej reguły. Na przykład w pasjansie w wersji Wielki Paganini gracz używa dwóch talii, a więc korzysta ze 104 kart. Niezależnie od wersji pasjansa, jego ułożenie wymaga sporo czasu. Rozgrywka w pasjansie opiera się o siedem kolumn złożonych z kart. Część kart w kolumnach zostaje odkryta, w myśl zasady: W pierwszej kolumnie znajduje się jedna karta.

Warto też podkreślić, iż ta gra zawsze zmusza do wysiłku intelektualnego i można ją traktować jako swoistą gimnastykę dla mózgu. Historia pasjansa, tak jak same zasady tej gry są nieco tajemnicze, a przy tym intrygujące. Najważniejsze etapy popularyzacji pasjansa przebiegały następująco: W średniowieczu układano w Europie pierwowzory pasjansa.

Pasjans na naprawdę szeroką skalę został spopularyzowany dopiero pod koniec XX wieku i to z dość nietypowych przyczyn. System Windows, który w latach 90’ zeszłego stulecia stał się dostępny na szeroką skalę, zawierał bowiem tę grę. Pasjans wraz z Saperem stał się wręcz ikoną pierwszych wersji Windowsa. Przez setki lat historii najważniejsze zasady pasjansa nie uległy zmianom. Jednakże wymyślono kilka podrodzajów pasjansa, a każdy z nich wyróżnia się pewnymi szczegółami związanymi z zasadami rozgrywki. Dlaczego układanie pasjansa klasycznego wymaga cierpliwości?

W drugiej kolumnie pojawiają się dwie kartami. W trzeciej kolumnie ukazują się trzy karty itd. aż do siódmej kolumny z siedmioma kartami. W każdej kolumnie tylko jedna karta jest odkryta. Łącznie w kolumnach pojawia się 28 kart (1+2+3+4+5+6+7). W przypadku tradycyjnej wersji pasjansa granej jedną talią, w rozgrywce pozostają jeszcze 24 karty (52-28), które tworzą tzw.

Przełożenie karty jest jednak możliwe tylko w zgodzie z określonymi zasadami pasjansa. Układanie pasjansa zasady przenoszenia kart Na przykład, jeżeli w stosie odkryta jest szóstka karo, to można na niej położyć wyłącznie piątkę kier lub piątkę pik (liczy się kolor, a nie znak karty). W kolejnym kroku na ten stos można położyć czwórkę karo lub czwórkę kier.

Ponadto nad odkrytymi kolumnami karty znajdują się jeszcze cztery pola bazowe. Układanie pasjansa rozpoczyna się od rozdania kart do kolumn. Później gracz stara się ułożyć cztery stosy kart. W tym celu przekłada się karty z kolumn do pól bazowych.

Tym grom przypisywano nawet właściwości ezoteryczne podobnie jak i np. Najprawdopodobniej współcześnie praktykowana wersja pasjansa powstała we Francji na przełomie XVIII i XIX wieku. Gra cieszyła się sporym zainteresowaniem zwłaszcza na Starym Kontynencie, a zwłaszcza wśród arystokracji.